vakantie 2003 transsahara
Met 6 auto`s (wrakken) en 13 man naar The Gambia..
12 september 2003
De vakantie begint al een beetje problematisch. Eerst zou de auto donderdag opgehaald kunnen worden. Werd pas vrijdag. Dus niet veel tijd meer om te pakken/laden.
Kees moet eerst de auto nog op zijn naam zetten (je moet eigenaar zijn om de grens over te kunnen) Hij was er niet zo blij mee. Nog maar even nagaan of hij wel verzekerd is.
Onze Hi-Lux is niet de jongste. Het dak lekt en het Saharazand van de vorige reis ligt er nog in. Nou ja we hebben in de achterbak een grote voorraad biscuitjes. Ons kan niets gebeuren.
Morgen 13 september gaat het beginnen. Om 08.00 uur Tako ophalen in Amsterdam. Dan verder naar de Belgische grens waar me om 10.00 uur hebben afgesproken met de groep. (we weten niet eens wie er allemaal mee gaan) spannend.
nog even het dak repareren
12 september 2003
Onderweg worden we gebeld door Kevin (onze leijder) Het wordt iets later; hij zit in de file.
Een van de auto`s (de peugeot) komt met kokende motor aan op de ontmoetingsplaats (kapotte radiateur). Even naar de sloop om een andere te halen: en dit moet allemaal nog naar Gambia??!!
We rijden door en we zullen elkaar weer ontmoeten in Limoge. Onderweg in België en Frankrijk (Parijs) is het erg druk- en dat op zaterdag-!
Limoge, 22.00 uur. We zijn de 2e auto op de bestemming.. Kevin belt. Hij is teruggereden om de Nissan die met panne staat weer op te halen. Als we deze reis heelhuids afmaken kunnen we alles aan.
begint al goed
Zondag, 14 september
Zouden om 10.00 uur vertrekken richting Spaanse kust; wordt wat later! In onze groep zitten 3 automonteurs (Is ook wel nodig). Het zijn echter wel langslapers. Ze hadden het er gisteren al over om in de Peugeot effen een nieuwe motor in te bouwen. (zal toch niet waar zijn)
Omstreeks 23.30 uur stoppen we in een klein Spaans plaatsje, waar we op een terras nog wat willen eten. Dat kan, maar we moeten wel dooreten (veel honger heb je om die tijd niet). Om 00.30 uur maakt de ober de lichten uit; ik geloof dat we moeten vertrekken.
vallen zowat in slaap (de rest zijn allemaal jongelui)
Maandag, 15 september 2003
Vertrek 11.00 uur richting Madrid. Daarna een camping zoeken in de buurt van Tormolinos. Marks tante woont echter in zuid Spanje en we kunnen daar overnachten (13 man!). Wat een gastvrijheid. Het hele gastenverblijf staat tot onze beschikking.
`s avonds komt de gastheer met wat flessen wijn en laat de gastvrouw haar huis zien (met sauna/zwembad enz.). Het is erg gezellig en het wordt een latertje (04.00 uur)
luxe verblijf bij Mark`s tante
Dinsdag 16 augustus 2003
`s Ochtends staat de tafel gedekt met spek/ei/worstjes en verse broodjes. We nemen afscheid. Op naar de boot voor Marokko.
Om 14.00 uur staan we bij de boot bij het ticketophaalpunt als Kevin belt. We moeten terug; een van de auto`s heeft een stukkende koppakking. De jongens zijn naar de sloop voor een nieuwe en dat moet ie er nog in.
Misschien kunnen we met de boot van morgen. 19.00 uur: geen koppakkingen, misschien morgen??
20.00 uur Kevin heeft een aanrijding gehad. Dirk gaat er heen. 22.00 uur een barbecue aan het strand. Her en der wordt wat hout gehaald, maar het vuurtje wordt nogal groot door de aanwakkerende wind . Is geen succes. De barbecue wordt opgepakt in de achterbak van een van de auto`s geplaatst (minder wind). Bijzonder diner.
Woensdag, 17 september 2003
Om 11.00 uur vertrekken we weer naar de boot. Vertrek om 14.00 uur; aankomst om 15.00 uur. Een klein stukje aan de overkant is nog Spaans grondgebied. Dus we moeten de grens nog over. Je lijkt echter al in een heel andere wereld te zijn.
Verder richting de grens, waar we allerlei papieren moeten invullen. Paspoorten afgeven aan het loket en vervolgens een half uur wachten voordat je het weer terug krijgt. Ongeveer anderhalf uur later zijn we weer op weg. Een mooie rit door de bergen richting ons hotel. In de dorpjes onderweg is het een drukte vanjewelste. Twee van de auto`s uit onze groep worden onderweg aan de kant gezet door de politie. Ze moeten elk een boete betalen voor het niet verlenen van voorrang. (er kwam nergens een auto aan?)
Met de hele groep gaan we uit eten; op een terrasje. Alcohol mag hier niet geschonken worden. Men lost dit op door naast het glas een leeg flesje appelsap neer te zetten. Een fles wijn wordt gehuld in servetjes!!
Morgen vertrekken we naar Marrakech.
door de bergen
18 september 2003
De route naar Marrakech (via Casablanca) is erg afwisselend met bergen en grote vlaktes. De Marokkanen maken er echter wel een puinhoop van; alle rotzooi wordt bij de dorpjes langs de weg gegooid. Mannen in "jurken" zitten langs de weg? Waar ze op wachten? we weten het niet.
Om 19.00 uur komen we aan op onze camping. We willen nog wat gaan eten in Marrakech en nemen hiervoor het openbaar vervoer (een busje) dat met een roekeloze vaart richting en door de stad heen rijdt. Op het grote plein in de stad nemen we plaats aan een van de grote lange tafels. Op het plein, om ons heen gebeurt van alles. Goochelaars, waterverkopers, winkeltjes, slangenbezweerders, aapjes enz. Je waant je in een heel andere wereld. Kleine bakjes met allerlei gerechten worden geserveerd; allemaal even lekker. Aan die grote tafel ben je een grote familie.
Morgen nog een dagje (bij dag) Marrakech.
eten aan lange tafels
19 september 2003
De sfeer van de vorige avond is enigszins verdwenen. De charme blijft echter. Kruip door sluip door wringen we ons door smalle steegjes en gangen. Overal kleine winkeltjes. Niet allemaal door elkaar maar keurig opgedeeld in soort. De lederzaken bijeen, de etenswaren bijeen enz. Je raakt niet uitgekeken en de kooplui zijn zeer aardig. Het plein is veranderd. Geen lange tafels meer maar schitterend uitgedoste waterverkopers, slangenbezweerders mensen met hun koopwaar enz.
straatbeeld
20 september 2003
Verder de bergen in naar Ouarzazate. Schitterend al die dorpjes tegen de bergen geplakt. Overal onderweg worden minerale stenen aangeboden in allerlei kleuren.
Er wordt gezegd dat het nep is maar toch zien ze er schitterend uit.
21 september 2003
Vroeg vertrokken naar Tata. Eerst nog even terug naar het fort, waar de filmopnames van oa The Gladiator zijn opgenomen. Alle gebouwen zijn opgetrokken uit bakstenen gemaakt van klei. Het heeft hier de afgelopen dagen erg hard geregend. Alle bruggen zijn ondergelopen en het is heel leuk om er heel hard door heen te rijden.
We spreken af bij Tan Tan waar omstreeks 21.30 uur aankomen. Na een uurtje wachten is iedereen gearriveerd, alleen de auto met Eric en Pascal nog niet. We worden ongerust. Blijkt dat ze geen enkel politiepost zijn gepasseerd. We weten ook dat ze geen kaart bij zich hebben (rijden op de zon). Twee uur laten wordt er door de politie een zoektocht georganiseerd
het fort
22 september 2003
eten bij de vissers
24 september 2003
We gaan verder en overnachten in een kale kamer (met matras op de grond).
Twee auto`s (na 2 dagen wachten) sluiten zich bij ons aan om door de woestijn te rijden. De grensformaliteiten zijn een crime. Je moet veel geduld hebben en blijven lachen!
De Rocky en de 504 zijn al verder gereden (zonder gids) (hadden zich ook niet aan de grens gemeld). Kevin is des duivels. Hij gaat ze zoeken (met gids). Na 1.5 uur nog geen spoor van hen. Wij rijden al richting de camping. Pikkedonker door de woestijn. We zien achter ons lichten; we stoppen en seinen. Een half uur wachten; ze zijn het niet. Zullen ze dan toch al op de camping zijn. We rijden door: 100 km door de woestijn (met allerlei scenario in ons hoofd) en verschillende controleposten verder. Dan de camping. De toyota en de Rocky waren gesignaleerd. Ze hadden een groot, hachelijk avontuur beleefd en behoorlijk in de piepzak gezeten.
langs de weg
25 september 2003
Nog even de stad in. Wat een bedrijvigheid.
Verder naar Port Blanc met een idyllisch Bountystrand. Een gestrand schip dat wacht op hoog tij. (ligt er al 2 maanden)
26 september 2003
Op naar de woestijn
Onderweg (midden in de woestijn) opeens een trein waar geen end aan schijnt te komen. Vreemd.
27 september 2005
We zouden midden in de woestijn in een grote tent overnacht. Kevin heeft hier echter niet zo`n zin in en doet het voorstel door te rijden. Iedereen (behalve Gijs en ik) vindt dat wel een goed idee. Ik had me echter zo verheugd op een nacht midden in de woestijn (stond ook op het programma). De groep geeft toe. We rijden naar de grote Bedouinetent. Een van de auto`s (er moet nog wat aan gesleuteld worden) wordt de tent ingereden.
Na het eten duik ik in mijn slaapzak, buiten in het zand. Lang naar de sterrenhemel kijken wordt het niet; ik wordt gezandstraald en duik helemaal onder de wol.
kamperen in de woestijn
28 september 2003
Ik moet mezelf uit het zand opgraven, wat niet gelijk lukt.
We rijden richting zee een rit van ongeveer 2 uur. Door de woestijn: zand, zand en nog eens zand. Er staat weer een grote tent op ons te wachten. Om het zand af te spoelen nemen we een duik in zee en beginnen met het avondeten.
29 september 2003
We gaan met een boot naar het natuurpark. Schitterend, rustige omgeving met een heleboel flamingo`s en pelikanen. De vissers vangen onderweg grote vissen, die als lunch dienen. Een heel mooie maar wel erg vermoeiende dag. Door naar de grens met Senegal. We slapen in een verschrikkelijk hotelletje, vergeven van kakkerlakken!
het kookgerei s niet echt fris
30 september 2003
Wat een gedoe; overal controle. Je wordt telkens aan de kant gezet.
Vlak voor de grens ons hotel. We zouden op het dak slapen (vanwege de warmte). Net als we ons geïnstalleerd hebben horen we donder en zien wat lichtflitsen. Onweer en een flinke regenbui. We moeten nu wel naar binnen. Onze bagage wordt naar binnengedragen en we gaan eerst kijken of we in het dorp nog wat te eten krijgen.. We moeten door diepe plassen modder waden en kijken in groezelige restaurantjes. We kiezen er een uit en bestellen iets van gebakken ei met brood (kan het minst kwaad).
Met 13 man moeten we nu slapen in een kamertje van 5 bij 5 met een lekkend plafond, op de grond. Om over het sanitair maar helemaal te zwijgen. Donker Afrika.
een nogal onfrisse keuken
1 oktober 2003
Vroeg op, zo snel mogelijk hier vandaan. Met de boot de grens over (Rosso). We moeten binnen 1 dag Senegal verlaten en om daar zeker van te zijn moeten we met een escorte rijden. Volgens Kevin kan dit niet anders. We kunnen pas omstreeks 15.00 uur vertrekken. We hebben dus nog een lange reis voor de boeg. Het wordt al donker en we zijn er nog lang niet. Eigenlijk is het onverantwoord hier zo in het donker te rijden over dit soort wegen. Grote gaten in het wegdek en zonder verlichting. Omstreeks 03.00 uur hebben we het gehad. We stoppen en proberen een paar uurtje in de auto te slapen. Niet echt een goed idee; de muggen kunnen aan alle kanten bij je komen.
straatbeeld Senegal
2 oktober 2003
Om 10.00 uur vertrekt de boot naar Banjul. Alles aan boord: auto`s, vee en mensen-veel mensen. Na ruim een uurtje varen komen we aan de overkant en rijden we richting ons hotel. Eindelijk een schone douche.
wachten op de boot (in de modder)
3 oktober 2003
We maken er een dagje strand van.
4 oktober 2003
We gaan met de auto (nu alleen) richting het natuurpark in Senegal. Richting Suma; een weg vol gaten. We doen bijna 6 uur over 100 km. We komen aan in een Lodge waar we zullen overnachten.
onderweg naar Suma
5 oktober 2005
Op naar Georgetown. Onderweg besluiten we toch maar door te rijden naar Basse(het laatste plaatsje voor de grens). Het plaatsje is half overstroomd door de rivier vanwege de regen.
Basse
6 oktober 2005
We proberen vandaag naar het Nationale park van Senegal te komen. Het is er heel mooi. Waarschijnlijk zijn wij de enige gasten wordt ons aan de poort verteld. Het is buiten het seizoen.. Eigenlijk is het gesloten.
Het hotel, dat betere tijden heeft gekend, is ook gesloten. We kunnen wel een kamer krijgen maar we slapen liever in ons tentje. De grote eetruimte op het terras ziet er koloniaal uit maar alles is versleten.. We vragen of we nog iets kunnen eten hier. Wordt voor gezorgd. Nadat we ons in een emmertje hebben opgefrist wordt het diner geserveerd. Het is al donker. In de grote eetruimte wordt een tafeltje verlicht door kaarsen. Het menu is: vis met witte spaghettislierten.
een van de (weinige) dieren in het park
7 oktober 2003
Met een gids een gamedrive door het park gemaakt gedurende ongeveer 4 uurtjes. Veel beesten zien we echter niet. Wat we zien is erg schuw (dus zo weer weg) of verschuilt zich direct in het hoge gras. Het is er wel schitterend mooi en de mooiste vlinders kom je er tegen. Vanwege de regen zijn ook niet alle plekken in het park te bereiken. Omstreeks 13.00 uur vertrekken we weer richting Georgetown. We worden vaak gecontroleerd: is het niet door militairen dan wel door politie of douane.
De motor van het pontje naar Georgetown is stuk dus moeten we zelf aan het touw trekken naar de overkant. Heelhuids aan de overkant!!
8 oktober 2003
Sharif (onze gids die we niet konden afschudden-wat een doorzetter-) wil ons alle bezienswaardigheden laten zien; the slavehouse/stonecircle/tree of freedom enz. We hebben een ander idee. We gaan bij zijn familie op visite. Een hele ervaring om zo door het dorpje te lopen. De lading kleding die we hebben meegenomen laten we er achter.
9/10 oktober 2003
We gaan terug richting kust en vinden een schitterende plek om nog een paar dagen te blijven. Kleine hutjes aan het strand. we zijn hier de enige gasten en worden in de watte gelegd. Hier kunnen we het wel uithouden. Een heel goede kok. Alleen de nachten zijn erg warm en zwoel.
11 oktober 2003
retour Amsterdam